Egentlich wull ik Rosen knipsen an en Huus in de Kurgoornstraat.
Up den Nahuusweg güng mien Fohrt mit'n Fohrrad denn an
Jachthaven lang. Mien Ogen güngen ümmer na de Aanten
un Möven.
Dor wöör ik mit eens en poor ganz lütte Dierten
gewohr. Twee lütte Sturmmöven! Anhollen, den Knipskasten
ut de Tasch un knipsen, dat weer eens. Ik harr aver nich mit
de besorgten Öllern rekent. Upreegt un mit luut Schriegen
kemen se up mi daal. Na’n Stoot hebbt de Möven sik
an mi wennt. Ik dörv sogor bi’t Fodern tokieken.
Mööv up en Stroompahl
N’beten wieder lang gewohr ik denn noch en Mööv
up en Stroompahl. De seet up ehr Nest. As ik to’n Knipsen
noch dichter ran wull, floog se ok mit luut Schriegen weg.
Dor kunn ik twee lüürlütte Küken seh’n.
De weern jüst ut dat Ei kropen.
Tofreden wull ik nu na Huus fohrn. Aver dor stell sik denn
noch en Aantenfamilie mit ehr Kinner vör.
Mövenkinner
Nu harr ik nich blots Rosen in mien Knipskassen. Dor weern
ok lütte Sturmmöven un lütte Aantenkinner binnen.
![subscribe [iCal]](../../pix/ical.gif){kind=small}
![download [Mozilla/KDE/Ximian]](../../pix/ics.gif){kind=small}
